دیوار سنگی

 

     توی یک دیوار سنگی دو تا پنجره اسیرن

     دو تا خسته دو تا تنها یکیشون تو یکیشون من

    

     دیوار از سنگ سیاهه سنگ سرد و سخت خارا

     زده قفل بی صدایی به لبهای خسته ما

 

     نمیتونیم که بجنبیم زیر سنگینی دیوار

     همهء عشق من و تو قصه هست قصهء دیدار

 

     همیشه فاصله بوده بین دستهای من و تو

     با همین تلخی گذشته شب و روزهای من و تو

 

     راه دوری بین ما نیست اما باز اینهم زیاده

     تنها پیوند من و تو دست مهربون باده

 

     ما باید اسیر بمونیم زنده هستیم تا اسیریم

     واسه ما رهایی مرگه تا رها بشیم میمیریم

 

     کاش که این دیوار خراب شه من و تو با هم بمیریم

     توی یک دنیای دیگه دستهای همو بگیریم

 

     شاید اونجا توی دلها درد و بیزاری نباشه

     میون پنجرههاشوندیگه دیواری نباشه

sasan_ra2020@yahoo.com

www.sasansms.blogfa.com