قشنگی نگاهت
قشنگی نگاهت
نگات قشنگه ولیکن یه کم عجیب و مبهمه
من از کجا شروع کنم دوست دارم یه عالمه
من و گذاشتی و باز هم یه بار دیگه رفتی سفر
نمیدونم شاید سفر برای درد هات مرهمه
تا وقتی اینجا بمونی یه حالت عجیبیه
من چه جوری واست بگم بارون قشنگ و نم نمه
هوای رفتن که کنی واسه تو فرقی نداره
اما به جون اون چشات مرگ گلای مریمه
آخرشم دق میکنم تا منو دوست داشته باشی
مردن که از عاشقیه یه دفه نیست که کم کمه
من نمیدونم تو چرا اینجور نگام میکنی
زیر نگاه نافذت نگاه عاشق خمه
میپرسم از چشم های تو ممکنه اینجا بمونی؟
میخندی و جواب میدی رفتن من مسلمه
برو به خاطر خودت اما به من قول بده
هر جای دنیا که بری دیگه نشو مال همه
رسمه که لحظهءسفر یادگاری به هم میدن
قشنگترین هدیه تو تو قلب من یه مشت غمه
شاید اینو بهم دادی که همیشه با من باشه
حق با تو ا تو راست میگی غمت همیشه پیشمه
دیدی گلا شب که میشه اشکاشونو رو میکنن
یادت باشه چشم منم همیشه غرق شبنمه
تو میری و اسم منو از رو دلت خط میزنی
اسم قشنگ تو ولی همیشه هر جا یادمه
چشم های روشنت یه کم کاشکی هوای من رو داشت
تنها نوقعم فقط یه بار جواب ناممه
هر وقت دلتنگ شدي به ياد بيار كسي رو كه خيلي دوستت داره