ای کاش

 

كاش اي كاش مي شد با حرارت خورشيد ريشه هاي بيگانگي و ترديد را سوزاند...

اي كاش مي شد از قفس تنگ حسرت و اندوه به آسمان آبي آرزوها پركشيد

 و بربالاترين قله ايثار و مهرباني آشيانه ساخت و

اي كاش مي شد

   با ريشه هايي از ايمان با شاخه هايي از اعتماد و يكدلي با برگ هايي از تقوا

و گلبرگهايي از صفا و صميميت با هر چشمه اي از عاطفه و مهر و محبت

در ميان بوستاني از گذشت

و مهرباني و دور از نا مهرباني ها زندگي كرد.

sasan_ra2020@yahoo.com

www.sasansms.blogfa.com